Informacje
Ustalenie danych technicznych i identyfikacyjnych pojazdu
Na podstawie oględzin pojazdu i analizy jego cech identyfikacyjnych w świetle danych producenta, rzeczoznawca dokonuje ustalenia lub weryfikacji parametrów technicznych pojazdu, niezbędnych do dokonania zapisów w dowodach rejestracyjnych lub kartach pojazdów. Opinie takie wykonywane są na potrzeby Wydziałów Komunikacji starostw powiatowych i urzędów miejskich.
Rekonstrukcje wypadków i kolizji drogowych
Zadaniem tych opinii jest zazwyczaj odtworzenie przebiegu zdarzenia drogowego, w tym ustalenie prędkości pojazdów w chwili zderzenia, oraz innych przyczyn, które doprowadziły do sytuacji kolizyjnej. Opinie związane z analizą przebiegu wypadku sporządzane są z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania komputerowego umożliwiającego symulację przebiegu wypadku ( program V-SIM firmy Cyborg Idea).
Ocena stanu technicznego
Ocena stanu technicznego obejmuje sporządzenie dokładnego opisu stanu technicznego poszczególnych zespołów pojazdu na dzień przeprowadzania badań, na podstawie oględzin pojazdu. Przed opisem wykonywane są niezbędne pomiary, jazda próbna, a w razie potrzeby badania w stacji kontroli pojazdów.
Pojazdy zabytkowe - wydawanie opinii i sprawdzanie dokumentacji
Ustalanie parametrów technicznych i oryginalności jest podstawą do uznania pojazdu za zabytkowy. Ustalenia i kwalifikacje w tym zakresie zgodnie z ustawą "Prawo o ruchu drogowym" wykonuje rzeczoznawca samochodowy. Rzeczoznawca wydaje opinię o pojeździe zabytkowym i sporządza "białą kartę" dla Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Pojazd zabytkowy
To podstawowe pojęcie zostało wprowadzone w Prawie o Ruchu Drogowym (w ustawie z dnia 20 czerwca 1997r.) w brzmieniu:
"Pojazd zabytkowy" - pojazd, który na podstawie odrębnych przepisów został wpisany do rejestru zabytków lub znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a także pojazd wpisany do inwentarza muzealiów, zgodnie z odrębnymi przepisami" [art. 2 pkt 39 Kodeksu Drogowego].
W praktyce oznacza to, że pojazdem zabytkowym uznanym przez prawo jest pojazd, który w wyniku wpisania do rejestru lub ewidencji zabytków otrzymał w rezultacie tych procedur "żółte tablice" rejestracyjne.
Warto rozróżnić sprawę wpisu do (wojewódzkiego) rejestru lub ewidencji, ponieważ obydwie procedury są w zupełności wystarczające do nabycia prawa pojazdu zabytkowego. Rejestr jest wyższego rzędu wpisem, który obliguje Wojewódzkiego Konserwatora do roztaczania szczególnej opieki, a nawet kontroli nad zabytkiem, zaś ewidencja jedynie powiadamia Konserwatora o istnieniu takiego pojazdu. W praktyce więc wystarczy pojazd wpisać do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, a podstawowym kryterium jest wiek pojazdu (ukończone 25 lat).
Sam wpis polega na dostarczeniu Wojewódzkiemu Konserwatorowi opinii technicznej wystawionej przez rzeczoznawcę samochodowego wpisanego na listę rzeczoznawców Ministra Infrastruktury, starannie wykonanej karty ewidencyjnej ruchomego zabytku techniki (motoryzacji), zwanej potocznie "białą kartą" oraz wypełnionego wniosku.
Z zaświadczeniem o wpisie do ewidencji pojazdów zabytkowych należy udać się do Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów, gdzie otrzymamy kolejne zaświadczenia upoważniające do złożenia wizyty w Wydziale Komunikacji i odebrania żółtych tablic rejestracyjnych. Przegląd techniczny pojazdu zabytkowego ma charakter bezterminowy.
Pojazd unikatowy
Pojazd wyrejestrowany, który nie podlega powtórnej rejestracji, ale mający co najmniej 25 lat i jest uznany przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji.
W praktyce więc opinia rzeczoznawcy samochodowego może spowodować, że oficjalnie zezłomowany pojazd będzie mógł być ponownie dopuszczony do ruchu (ale po pozytywnym badaniu na Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów) i to na zasadach ogólnych, a więc bez angażowania konserwatora zabytków.
Ideą tego zapisu jest kontynuowanie normalnej eksploatacji unikatowego pojazdu, którego bliźniacze egzemplarze nadal jeżdżą na białych lub czarnych (a więc nie zabytkowych) tablicach rejestracyjnych.
Kolekcjonerzy weteranów szos mogą w potocznym rozumieniu odnieść wrażenie, że są posiadaczami pojazdów kolekcjonerskich. Tymczasem to pojęcie jest zarezerwowane dla terminologii celnej.
Pojazd (przedmiot) kolekcjonerski
Zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) tiret drugie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r.
w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( 1 ), w Notach wyjaśniających do
Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich ( 2 ) wprowadza się następujące zmiany:
9705 00 00 Kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne,
paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne.
Istniejący tekst otrzymuje brzmienie:
1) Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne:
Pojazdy mechaniczne uważa się jednak za nie mające wartości historycznej lub etnograficznej i są wykluczone z niniejszej pozycji, gdy właściwe organy ustanowią, że pojazdy mechaniczne nie mogą świadczyć o znacznym postępie w rozwoju ludzkich osiągnięć albo ilustrować pewnego okresu takiego rozwoju. Pojazdy takie muszą również mieć niezbędne cechy charakterystyczne do włączenia do kolekcji, tzn.:
Tymi definicjami posługują się Urzędy Celne, kwalifikując sprowadzany do Polski pojazd do pozycji 9705 Taryfy Celnej, a to oznacza, że taki pojazd (przedmiot zabytkowy) nie jest objęty podatkami, takimi jak wyższe cło, akcyza lub restrykcje techniczne, przypisane normalnym pojazdom samochodowym.
Pomocny adres:
Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Gdańsku.
Wpis do rejestru pojazdów zabytkowych - tel. 58 305 64 92
Strona była odwiedzana 11854 razy